هشداری به ایران و ایرانی| در آشوب‌ها بیش از 200 حافظ امنیت به شهادت رسیده‌اند

امروز بالأخره پس از حدوداً یک هفته از پنجشنبه 18 دی 1404 متوجه شدیم که بیش از 200 حافظ امنیت در کشور با فجیع‌ترین شیوه‌های ممکن به شهادت رسیده‌اند، آقایان مسئول! لطفاً قبل از آن که دیر شود، شیوه‌تان را اصلاح کنید.

به گزارش میار، با یک حساب سر انگشتی متوجه می‌شوید که بیش از 200 شهید حافظ امنیت در آشوب‌های اخیر کشور داشته‌ایم، این عدد کاملاً واقعی و بر اساس اعلام مقامات رسمی کشور است، در جدولی که خبرگزاری تسنیم منتشر کرده بود بیش از 100 شهید در کل کشور به جز تهران داشته‌ایم و طی خبر اخیر صدا و سیما و به نقل از فرمانده سپاه محمد رسول‌الله (ص)، امروز در تهران 100 شهید از مقابل دانشگاه تهران تشییع می‌شوند، این اعداد را باید از چند جنبه دقیق‌تر به آن‌ها نگاه کنیم تا متوجه حساسیت موضوع بشویم.

در وهله اول تعداد کلانتری‌های موجود در کشور است، من در سیستان و بلوچستان و تهران زندگی کرده‌ام، بر اساس منابع رسمی (که این روزها به دلیل محدودیت اینترنت نمی‌توانم دقیق آمار بدهم) می‌توانم بگویم تعداد نیروهای انتظامی و تعداد مقرهای آنها با استاندارد جهانی فاصله فاحشی دارد، اگر قبل از ماجرای آشوب‌های پنجشنبه را بخواهیم در نظر بگیریم، باید تمام نیروهای انتظامی و مقرهایشان دو برابر می‌شد، این را بر اساس مصاحبه‌هایی که پیش از این با سردار رحیمی رئیس پلیس اسبق تهران و سیستان و بلوچستان داشته‌ام، اعلام می‌کنم.

نکته بعدی این است که این همه شهید به دلیل یک شب آشوب بوده است و اگر قرار بود این آشوب‌ها با وجود تروریست‌های بیشتری انجام شود و یا آشوبگران بیشتری به خیابان‌ها بیایند، آن وقت تعداد شهدا چند نفر می‌شد؟ یک لحظه تصور کنید که آشوب‌ها بیشتر طول می‌کشید و دشمنان بیشتری به میدان می‌آمدند و تروریست‌های بیشتری به کشور داخل می‌شدند، آن وقت چه اتفاقی قرار بود بیفتند. 

مسئله بعدی مرزهای ایران است، در جنگ دوازده روزه نیز اعلام شد که چطور از مرزها به صورت قاچاقی یک سری تجهیزات به صورت تکه تکه وارد شدند، چرا؟ چون در شهرهای مرزی قاچاق انجام می‌شود و کوله بر یا سوخت‌بر به راحتی می تواند کالایی را وارد ایران کند و برای ورود کالاها نیز دستگاه‌های دقیق و پیشرفته و به روز وجود ندارد، شاهد ماجرا فرودگاه‌های ایران هستند که برای ورود مسافر باید با انواع شیوه‌های سنتی فرد را بگردند تا چیزی غیر قانونی وارد هواپیما نشود در حالی که در کل دنیا دستگاه‌های به روز و جدیدی آمده است که کار نیروهای حراست را خیلی راحت‌تر کرده است.

به نظر می‌رسد، حاکمیت یا ماجرا را ساده تر از این صحبت‌ها می‌بیند یا اینکه علاقه ای به دیدن واقعیت ندارد و یا اینکه اطلاعات به درستی به او منتقل نمی‌شود، آیا قرار است حاکمیت وظیفه تأمین امنیت جمهوری اسلامی ایران را داشته باشد یا خیر؟ آیا انتظار دارید همچنان نیروهای انتظامی با حقوق‌های اندک زندگی بگذرانند.

آیا به فکر امنیت این کشور هستید آقایان مسئول! در ماجرای آشوب‌های اخیر بیش از 200 نفر حافظ امنیت شهید شده اند، این عدد می‌تواند انگیزه تعدادی از نیروهای حافظ امنیت را از آنها سلب کند، قبل از آن که حقوق‌های کم و ناچیز آن‌ها با وجود نرخ ارز جدید و قیمت کالاهای اساسی (که این روزها بعضاً چند برابر شده اند) در آینده‌ای نزدیک انگیزه کار آن‌ها را بیشتر کاهش بدهد.

سال‌ها قبل در سیستان و بلوچستان، یکی از سرهنگ‌های نیروی انتظامی می‌گفت آیا واقعاً با این حقوق ما کسی می‌تواند زندگی بگذراند، آن موقع او دو دختر داشت و مسئله جهیزیه دخترهایش او را به شدت نگران کرده بود. 

شخصاً سال‌ها خبرنگار حوزه حوادث‌وجنایی بوده‌ام و در خیلی از عملیات پلیس پابه‌پای آنها رفته‌ام و سختی کار آنها را از نزدیک دیده‌ام، مجموعه حاکمیت باید حقیقت را بپذیرد، با این تعداد نیروی انتظامی تأمین امنیت کشور سخت نیست بلکه بعید است آن هم در حالی که فقط در یک شب آشوب، بیش از 200 حافظ امنیت کشور شهید می‌شوند و این عدد ماسوای آمار کشته شدگانی است که در آینده به هم‌رزمان خود خواهند پیوست؛ چه تعداد نیروهایی که هنوز در کما هستند!

جدولی که خبرگزاری تسنیم درباره تعداد این حافظان امنیت منتشر کرده بود هنوز هم بعد از چهار روز توسط این خبرگزاری ردیف تهرانش پر نشده است که نشان می‌دهد تهران بیشترین شهید را داشته است و به همین دلیل شمارش و شناسایی شهدا برای نهادهای مربوطه سخت بوده است. 

خلاصه کلام اینکه صلاح مملکت خویش خسروان دانند اما ای خسروان جمهوری اسلامی ایران! بدانید که این رسمش نیست، حافظان امنیت گوشت قربانی یا سپر وقایع حساس امنیتی کشور نیستند که در بزنگاه‌های حساسِ زمانیِ کشور قربانی شوند، آنها سرمایه کشور هستند، اگر قرار است کشور را حفظ کنید سرمایه‌هایتان را دریابید والسلام!